Kışın ortasında yakar, kavurur

Canımı tenimden alan gözlerin!

Anka kuşu gibi göğe savurur

Masum hislerimi çalan gözlerin!

Umudun mavisi bakışındadır

Gülün zarafeti nakışındadır

Muhabbet hayatın akışındadır

Durup uzaklara dalan gözlerin!

Nazarın afettir, mehtap kıskanır

Yıldızlar göz kırpar, güneşsin sanır

Büyüne kapılan kullar aldanır

Gönül menzilimde kalan gözlerin!

Yolumu düşürür meyhanelere

Kalbimi çevirir viranelere

Hasretten döndürür divanelere

Beni dertten derde salan gözlerin!

Çok şey istemedim, aşk olsun dedim

Kalbini aç bana, köşk olsun dedim

Gönül mektebinde meşk olsun dedim

Gizli bir sevdadır yalan gözlerin!

Nazarın ödül mü yoksa belâ mı?

Şu okunan ezan mıdır, selâ mı?

Korktum, bakamadım acep elâ mı?

Kanlı giryelerle dolan gözlerin!

Gittiğinden beri gönül viranlık

Kapını aç bana, yalnız bir ânlık

Bir gece gibidir, öyle karanlık,

Güz yaprağı gibi solan gözlerin!

Elim bomboş döndüm her seferinde

Yola gelir misin günün birinde?

Hiçbir şey değildir yerli yerinde

Yüreğimi etti talan gözlerin!

Hasretin gönlümü yakıp da gitti

Bir yabancı gibi bakıp da gitti

En zayıf yerimden sokup da gitti

Zehirli bir akrep, yılan gözlerin!

30 Haziran 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ