Mardi̇n'de akşam

...dünü Mardin'de geçenlerin diliyle...

Kalbimin kuytusunu sarıp sarmalarken gam,

Bir bulut gibi çöktü yine Mardin'e akşam

Hasretten daha koyu, gecenin yüzü kara!

Ne zaman iyileşir yüreğimdeki yara?

Hilâlin şavkı vurur Kale'nin taşlarına

Gönlüm nasıl dayansın hasret gözyaşlarına?

Şimdi nereye baksam, dünden haber veriyor

Yüreğimdeki buzlar gün doğmadan eriyor

Hayatta verdiğinin çoğunu alan Mardin!

Gecenin tenhasında kapımı çalan Mardin!

Dünü temaşa ettim bir taş evin camında

Kirpiklerim ıslaktır bu Mardin akşamında!

Sıra gecelerinde eyvanlardan ses gelir

Sanki Mazıdağı'ndan bir sıcak nefes gelir

Gece vakti depreşir uykuya dalan dertler

Davetsiz misafirdir kapımı çalan dertler

 Geçmişten haber verir taşların suskun dili

Geceme şûle olur gök kubbenin kandili

Bu hüzün akşamında mâziye dalan Mardin!

Belleğimde sadece hayali kalan Mardin!

Her köşen bir aynadır saçımın aklarında

Çocukluğum saklıdır Mardin sokaklarında

Aktıkça zaman nehri baharı güz eyledim

Midyat'a, Nusaybin'e uzaktan göz eyledim

Gümüş telkarilerde yaşar altın çağını

Kim unutabilir ki kadim Mazıdağı'nı

Zamanın urganına gönlümü bağlamışım

Abbara gölgesinde oturup ağlamışım

Bugünkü yitiğini dününde bulan Mardin!

Hatıralara dalıp saçını yolan Mardin!

Ev sahipliği yapmış Dara nicelerine

Ulu Cami göz kırpar Mardin gecelerine

Kalp gergefinde nakış, o ki dünün rüyası

Artuklu tuvalinde Osmanlı'nın boyası

Sana dair iz taşır yüreğimde (n)asırlar

Taşlar dile gelince aşikâr  olur sırlar

Düşmüşüm yollarına dünümü arıyorum

Pusulam ol ey Mardin, yönümü arıyorum!

Mâziyi yâd ettikçe gözleri dolan Mardin!

Geçmişten geleceğe masaldır kalan Mardin!

03 Haziran 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ