Dünya nehir, insan damla

Akan bilir, akan bilir

Hayatın yokuşlarını,

Çıkan bilir, çıkan bilir

 

Derin hicran yarasını

Gönlün fahiş kirasını

Muhabbetin çırasını

Yakan bilir, yakan bilir

 

Önüne bakar, yürürsün

Umudun yoksa çürürsün

Baktığın kadar görürsün

Bakan bilir, bakan bilir

 

Herkese verilir payı

Bitir artık bu kavgayı

Alnımızdaki damgayı

Çakan bilir, çakan bilir

 

Bekleme dost vefasını

Sür hayatın sefasını!

Bu dünyanın cefasını,

Çeken bilir, çeken bilir

 

Silersin kalbin pasını,

Çekersin hasret yasını

Ömrün çorak tarlasını,

Eken bilir, eken bilir

 

Bu dünyanın bitmez işi

Güzellikte yoktur eşi

Ömür bir bilek güreşi

Büken bilir, büken bilir

 

Dönmez olur, dönen teker

Dertler belimizi büker

Hayat üstümüze çöker

Çöken bilir, çöken bilir

 

Ölüm, fâniye el eder

Hem diken hem de gül eder

Gözyaşı yakar, kül eder

Döken bilir, döken bilir


M. NİHAT MALKOÇ