Neye "Amin" dediğini,

Bilmeyenler gördü bu göz!

Bir ömür nefes alıp da,

Gülmeyenler gördü bu göz!

 

Arı misali sokmayan,

Gönül evini yıkmayan,

Verip de başa kakmayan,

Almayanlar gördü bu göz!

 

Fakru zaruret çekip de,

Kadere boyun büküp de,

Hakk'ın önünde çöküp de,

Çalmayanlar gördü bu göz!

 

Güvenip öz saygısına,

Yenilmeyip kaygısına,

Derin gaflet uykusuna,

Dalmayanlar gördü bu göz!

 

Çatıp da kara kaşını,

Açla paylaşmaz aşını,

Mazlumların gözyaşını,

Silmeyenler gördü bu göz!

 

Ne işi varsa görüp de,

Başlara çorap örüp de,

Gelirim sözü verip de,

Gelmeyenler gördü bu göz!

 

Aşık atarak astıyla,

Dolaşıp kuzu postuyla,

Ekmeğini can dostuyla,

Bölmeyenler gördü bu göz!

 

Tırnağıyla taşı eşip,

Zorlukları bir bir aşıp,

Hakikat yolunda koşup,

Yılmayanlar gördü bu göz!

 

Son nefesini verse de,

Beyaz kefene girse de,

Cahiller öldü de(r)se de,

Ölmeyenler gördü bu göz!

 

M. NİHAT MALKOÇ