...bir tersten okuma denemesi...

Tek öğün yemekle üç öğün şiir!

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Hele bir yazmazsam dar gelir şehir!

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Bütün şiirleri kendine sandı

Mürekkep kalmadı, kalem dayandı

Kalp trafosunda kablolar yandı

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Kalem tuta tuta elim çatladı!

Oturup yazmaktan belim çatladı!

Maval okumaktan dilim çatladı!

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Güzelleme ister, yazarım ağıt!

Her gün yaza yaza tükendi kâğıt!

İçinden geçiyor, masayı dağıt!

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Gönülde muhabbet demlenir çayla

Beni Mecnûn sanır, kendini Leylâ!

Yüzünü zanneder gökteki ayla!

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Kalem nasır yaptı, çok yandı canım!

Şiir oldu içim dışım, her yanım!

Şair olduğuma bin kez pişmanım!

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Onca sitem ettim, duymadı gitti!

Ne desem boşuna, saymadı gitti

Ne kadar yazdıysam doymadı gitti!

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Ferhat sandı beni, 'dağı del' dedi!

İsmimi unuttu, 'Kerem gel' dedi!

'Zühre'nim ben Tahir', 'bana gül' dedi!

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

Aşkta, muhabbette gözüm kalmadı

Lügatler tükendi, sözüm kalmadı!

Yalan söylemeye yüzüm kalmadı

Bizim hatun her gün şiir istiyor(!)

01 Temmuz 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ