℃ / ℃
Ben aşk i̇çi̇n öldüm
BEN AŞK İÇİN ÖLDÜM
Bir selam almış gönül günlerce uykusuzdur.
Etten kanı çekilmiş dudak kuru, susuzdur"
Sevdalanmış gözlerden akan yaşlar tuzsuzdur.
Bir gönül o bahçede bir kere düşer aşka.
Her sabah ılık esen aşkın rüzgarı başka.
Seni sığdıramadım ne hayale ne düşe.
Sabahlar bir kez olsun küsmemişken güneşe.
Dalından bir yaprağı nasıl düştü ateşe?
Sanki güller kan kusmuş belli çehrelerinden.
Kim yürüdü kim geçti lale bahçelerinden.
Püskülleri süslenmiş yağız bir ata bindik.
O uçurtma uçurtan çocuklar kadar şendik.
Bir ses duyduk korkudan hayalet gibi sindik.
Dağları tırmalarken vadinin kaynakları.
Yolları kırbaçladı atların toynakları.
Artık eser kalmadı yoldaki iz silindi.
Bin bir hevesle binen herkes atından indi.
Gün battı batıyorken benim atım da dindi.
İkindi vakti ile geçiyorduk bir sudan.
Hevesle giden yolcu uyanır mı uykudan?
Arada bir su döksün tembih edin birine .
Yol kenarı olmasın önce bakın yerine.
Ayaktan başa kadar indirsinler derine.
Şöyle yazın taşıma:''Bir kaç gün güldü.''Deyin.
Tam ayak ucuma da ''Aşk için öldü.'' Deyin.
Cenazemi kabrime ellerinle yerleştir.
Ayağınla tekmele toprağımı sertleştir.
Sırtımı biraz yasla tam duvarla birleştir.
Bir kaç kürek toprak at öylece uyut beni.
Arada bir dolaş gel duayla avut beni .
HARUN YILDIRIM
